Uşak İli Köyler Sözlüğü


Uşak İli Merkez İlçe köylerinde ve diğer ilçelerimiz olan Banaz, Eşme, Karahallı, Sivaslı ile Ulubey ilçelerimize bağlı köylerimizde konuşulan yöresel sözcükleri, deyişleri, çevremizde sık olarak kullanılan atasözlerini, ziraat ve hayvancılıkla ilgili terimleri, bazıları artık unutulmaya yüz tutmuş olan araç gereç adlarını derleyip sizlerin bilgisine sunmak istedik. Bu deyim ve terimler, ayrı başlıklar halinde değil de, alfabetik sırayla, hepsi bir arada sunulmuştur. Köylerimizdeki konuşma dilini, ziraat ve hayvancılıkla ilgili terimleri, 1960’lı yıllardan 1970’li yılların başlarına, kadarki zaman dilimi içinde yansıtmayı istedik. Kendi hatırladığımız sözlerle, çevremizden derlenenleri bir arada sunmaya çalışacağız.

Benim doğup büyüdüğüm ve okul dışındaki zamanlarda, kendi köyümüzde çiftçiliğin içinde olduğum o yıllar, çok gerilerde kaldı, doğal olarak o zamanki şeylerin de bir kısmı kayboldu, değişti.

Belki onlarca yüzyıl hiç değişmeden kendini tekrarlayan ve aynı usullerle üretim yapan, aynı alet edevatla toprağı süren, tarlaya sürgü çeken, aynı şekilde üretilmiş kayışı boyunduruğa bağlayan, tarlayı bahçeyi eken, biçen, hayvanlarını yetiştiren, askerliklerini yapan, vergilerini ödeyen ve o dönemin zor koşulları içinde çoğu yoksulluk içinde yaşamlarını geçiren insanlarımız, bu dünyadan göçüp gittiler. Kadınlar, büyük ninelerimiz ise; daha çok çalışan, hem bağ bahçe işleri hem de ev işlerinin çoğu onların sırtında olan, cefakar ve fedakar büyüklerimiz olarak, tüm yaşamları boyunca, doğdukları yer ile çevrelerindeki birkaç köy dışında hiçbir yeri göremeden bu dünyayı terk edip gittiler. Eski günlerin konuşma dilindeki yöresel sözcükler, yöresel söz ve deyişler, sıkça kullanılan ata sözleri, öğütler, o insanların kendilerinin yapıp kullandıkları araçlar ve o araçların adları da birer birer kayboluyorlar. O zamanın konuşma dili, sözcükleri de, sanki eski sahiplerine doğru akan bir ırmağın üzerinde yüzen kuru ağaç yaprakları gibi bizlerden uzaklaşarak, kendilerini iyi tanıyan, hergün konuşarak, onlara can vermiş olan, onları seven ; eski çiftçi dostlarının yanına gidiyorlar. Bizler için ise; henüz çok uzaklaşmamış olan bu baba dostu yöresel sözlerden, yakalayabildiğimiz bazılarını hiç unutmamak için, en azından kağıt üzerine yazmak, kaybolmamalarını sağlamak bir görevdir. Bu görevi, hepimiz için bir vefa borcu olarak da görüyoruz.

Uşak İli Köyler Sözlüğü Kitabını Ücretsiz Okumak İçin Tıklayın!

Kategoriler:YAYINLAREtiketler:,
%d blogcu bunu beğendi: